Święty Piotr z Betancur
Święty Piotr z Betancur (Pedro de San José Betancur) urodził się w 1626 roku na wyspie Teneryfa w archipelagu Wysp Kanaryjskich, w ubogiej rodzinie, i zmarł 25 kwietnia 1667 roku w Santiago de Guatemala. Jako młodzieniec, pasąc owce, poczuł wezwanie do służby Bogu za morzem, a po ciężkiej podróży dotarł do Gwatemali tak biedny, że musiał czekać w kolejce po chleb. Nie mogąc z powodu braku wykształcenia zostać kapłanem, został tercjarzem franciszkańskim i oddał się całkowicie najuboższym z ubogich.
W mieście Gwatemala założył szpital dla ubogich rekonwalescentów, schroniska dla bezdomnych i szkoły dla ubogich dzieci, a nocą chodził ulicami z dzwonkiem, wzywając ludzi do modlitwy za dusze i do nawrócenia. Z jego dzieła miłosierdzia wyrosło nowe zgromadzenie, Bracia, a później także Siostry Betlejemskie, kontynuujące opiekę nad chorymi i nauczanie ubogich. Czczony jako ojciec ubogich i nazywany czasem „świętym Franciszkiem obu Ameryk”, został kanonizowany w 2002 roku jako pierwszy święty Ameryki Środkowej, a jego wspomnienie przypada 26 kwietnia.
Crucis